Наступная гульня з удзелам ФК Гомель адбудзецца 31 сакавіка (субота). У 1 туры Чэмпіянату Гомель у бабруйску згуляе з СФК Слуцк. Пачатак гульні ў 15:00.

Навiны Фота Фан-крама Спасылкi Мы

Ліга Еўропы, 3 раўнд. 9 жніўня. ФК Ліверпуль (Англія) - ФК Гомель 3:0. Фота2.

Ехаць на выезд на радзіму Бітлз першапачаткова збіралася больш 10 зялёна-белых. Кіраўніцтва клуба як заўсёды засвядчала, што акажа пасільна садзейнічанне ў паскарэнні выдачы віз і нават месца ў чартары ўсім ахвотнікам. Па выніку падавалі ўсе дакументы самастойна. Ад Ліверпуля ў апошні момант усё ж прыйшла папера да консула ў Беларусі з просьбай паскорыць выдачу віз. На фінішную прамую па дакументах у выніку выйшлі 5 зялёна-белых (3 з Гомелю, 2 з замежжа). Бо ўсіх ахвотнікаў паляцець у Англію на гэты матч уключылі ў адзіны спіс разам з афіцыйнай дэлегацыяй, пашпарты таксама аддавалі ўсё разам і ўжо ў дзень адлёту. Так што шанец паляцець у 3 зялёна-белым быў толькі ў чартары з афіцыйнай дэлегацыяй, чым уласна яны і скарысталіся. Менш павезла 2 нашым замежным філіялам, ім усёткі далі візы, але вось толькі ўжо праз тыдзень пасля матчу… Англія, бліаць)) Ліверпуль сустрэў сонцам і цёплым надвор'ем. З аэрапорта зялёна-белыя накіраваліся ў забраняваны гатэль. Сучасныя тэхналогіі дакаціліся і да Гомелю)) Проста седзячы ў Інтэрнэце, можна ўсё адразу і знайсці, і замовіць, і аплаціць. Кінуўшы рэчы ў нумары, адразу ж адправіліся на экскурсію да стадыёнаў Ліверпуля і Эвертона. Па дарозе ладна бамбавалі сцікамі)) Энфілд, дарэчы, знаходзіцца задаволена-ткі на прыстойнай адлегласці ад цэнтра, пешшу далекавата. Паблукаўшы па вузкіх вулачках, якія здаюцца абсалютна аднолькавымі, са стандартнымі ангельскімі двухпавярховымі хаткамі, мы выкіравалі да Эвертон-парк. Там як раз скончылася нейкая гульня, пра якую мы нават не былі ў курсе, калі сумленна. Ідучы на сустрэчу гледачовай масе, мы цалкам пераканаліся, што футбол сягоння ў Англіі - сямейная забаўка. Бабулі, дзядулі, унукі, унучкі, сем'і поўным складам, моладзь і ўсё на клубных суколках. Пабылі трохі поруч стадыёна, паклеілі стыкеры, пафоткалісь, паглядзелі на аўтограф-сесію гульцоў Эвертона. Зайшлі ў Фан-шоп, дзе было прадстаўлена абсалютна ўсё, што можна было б прыдумаць з сувенірнай прадукцыі, а калі чагосьці і не было, то маглі зрабіць прама перад вашымі вачамі. Эвертон-парк і Енфілд-роуд знаходзяцца практычна побач (меней 1 км). Так што дайшлі мы хутка. На падыходзе да стадыёна стандартныя хаткі пачалі змяняцца. На платах запар шыпы, бітае шкло, правады пад токам, калючы дрот, мабыць водгаласы мінулых гадоў. Але калі сумленна, неяк там у наваколлях было ўжо вельмі ўсё засрана. Мабыць стадыён знаходзіцца не ў самым шчасным раёне Ліверпуля)) Час быў позні, прайшлі ўжо парадкам. Ад стадыёна да гатэля вырашылі праехаць на кэбе) З раніцы адправіліся ў аглядную экскурсію па гістарычных месцах (фотасправаздача прыкладаецца). Балазе гатэль знаходзілася ў 5 хвілінах хады ад асноўных месцаў. Неўзаметку падышоў час пачатку матчу… Да стадыёна прыехалі за 1,5 гадзіны да матчу. Мора паліцыі, сцюардаў, усё ціха мірна. Сутыкаваліся з жонкамі нашых футбалістаў. Прагуляліся і пафоткалісь са сцягам і ружамі вакол стадыёна. А вось на ўваходзе нас чакалі неспадзеўкі. Пластыкавы тронак не прапусцілі, 2 банара гэтак жа не пусцілі. Пасля доўгіх гутарак з галоўным паліцыянтам на гэтым матчы высвятлілася, што сцягі больш 1 метра ў іх забаронены правіламі стадыёна і паліцыя тут нямоглая. Настрой быў сапсаваны. Яшчэ больш ён сапсаваўся, калі мы ўбачылі, дзе нам вылучылі месцы. На самым верху, практычна пад дахам. Канчаткова ён звалілася на 0, калі нам пачалі выносіць мозг сцюарды з просьбамі сесці на свае месцы. Апыняецца, па правілах ва ўсёй прэм'ер-лізе, стаяць падчас гульні забаронена. Неяк так… Па выніку матчу 3:0. Па гульні можна сказаць, што Суарэс - гэта і ёсць Ліверпуль на дадзены момант. Па каляфутбольнаму складніку можна сказаць, нажаль, што легенда памерла. А вось горад у цэлым, пакінуў выдатныя ўражанні. Там варта пабываць яшчэ раз. Можа быць у наступным годзе))





















GWF © 2008 (developed by Pack)